Of te wel hoe het voer van de kip de prijs van het ei bepaald

Het woord landbouw zegt het al: het land verbouwen voor levensmiddelen.
En daar begint ons verhaal en de problemen.
Want de prijs van landbouwgrond is al jarenlang zo hoog, dat de opbrengst van het merendeel van de gewassen niet voldoende is om de rente van de percelen op te brengen.
Gelukkig kunnen boeren toch nog een inkomen bij elkaar krijgen omdat ze ook percelen in eigendom hebben of gronden kunnen pachten (tegen redelijke prijzen)
Ook zijn er natuurlijk gewassen die in de vruchtwisseling opgenomen worden die wat beter renderen. (maar het is niet verantwoord om alleen die gewassen jaar in jaar uit te verbouwen, omdat daarmee de grond uitgeput kan raken)

Granen en bonen behoren echter al jaren tot de gewassen die in financieel opzicht steeds minder opbrengen.
Met behulp van subsidies en steun werd er wat aan het inkomen van de boeren gedaan en konden de prijzen laag blijven.
De roep om deze subsidies af te bouwen werd steeds luider en dat in een tijd dat de prijzen aan de boeren voor de landbouwproducten alleen maar daalden.
De roep was zo luid dat men ook werkelijk tot het verminderen van de subsidies heeft besloten.
Als de ontwikkelingen in India en China (enorme toename van consumptie) en misoogsten in de Oekraïne en Australië niet tot de huidige prijsverhogingen hadden geleid, zouden de boeren verder in de problemen zijn gekomen en gedwongen worden neveninkomsten binnen te halen naast hun landbouwbedrijf.
Wat dat aangaat komen die hogere prijzen voor de boeren dus als geroepen en net op tijd.
Het is natuurlijk wel even wennen voor de consumenten dat de beloning voor landbouwproducten en daarmee dus voor ons dagelijks voedsel weer op een “reeel” niveau komt te liggen. Nu kunnen boeren zonder EU-subsidies weer op een fatsoenlijke manier hun inkomen verdienen en versluieren de subsidies de prijzen niet langer.

Kippen eten voor het overgrote deel zaden (granen, bonen en andere zaden zoals bijvoorbeeld zonnebloempitten).
Omdat een kip topsport bedrijft met het leggen van 5 a 6 eieren in de week is de samenstelling van dit voer van het grootste belang. Het dier mag niets te kort komen, want dat gaat ten koste van haar conditie en leidt uiteindelijk tot ziekte.
Om dit voer van alleen plantaardige producten te maken is al vrij moeilijk. In het gangbare kippenvoer worden er daarom ook kunstmatig verkregen aminozuren (eiwitten) toegevoegd alsmede allerlei bij- en afvalproducten uit de voedingsmiddelenindustrie.

In het voer voor de biologische kippen kunnen niet zomaar allerlei producten worden toegevoegd. Omdat wij kiezen voor 100% biologische ingrediënten is er veel minder keuze om de goede voermix te maken om de kip het optimale voer te laten eten. Wij kunnen dus niet als een bepaald ingrediënt schaars is (en daardoor ook duur is) even snel overstappen naar hetzelfde product van niet biologische herkomst, of er iets anders voor in de plaats gebruiken. Consequentie is dat ondanks een hoge prijs wij deze ingredienten toch kopen en in het voer stoppen omdat wij ons verplichten u een 100% biologisch ei te geven.

Er is gelukkig een aspect van de biologisch-dynamische landbouw dat het leed een beetje verzacht. Namelijk het feit dat een groot gedeelte van het graan en bonen die de kippen eten binnen de kringloop van het landbouw bedrijf zelf wordt geteeld. Daarmee zijn deze grondstoffen wat goedkoper en hoeft elke prijsverhoging van aangekocht voer, niet direct te worden doorberekend in de prijs van uw eitje.

Om u een idee te geven van de prijsstijging in de afgelopen twee jaar van het bijgekochte voer voor onze kippen: in het voorjaar van 2006 kostte dat 34 cent per kilo; in het voorjaar van 2007 was dat al 38 cent, en op het moment wordt er meer dan 50 cent voor betaald.

Het zal u dan ook niet verbazen dat de eieren in prijs zijn gestegen de afgelopen periode.

Middels deze uiteenzetting hopen wij dat u begrip voor deze prijsstijgingen kunt hebben.